XII edycja - 2018/19

SIEDLISKA BIESIADA LITERACKA - 18.05.2019 R.

Jerzy Fryckowski Laureatem Konkursu

Protokół Jury

Słowo o konkursie

           
W imieniu Jury wyniki ogłasza                      Burmistrz Siedliszcza Hieronim Zonik wręcza Nagrodę Główną Jerzemu
Jarosław Wach                                            Fryckowskiemu z Dębnicy Kaszubskiej
                          

 

Od prawej: poeci - Piotr Piątek, Ewelina Kuśka, Jerezy Fryckowski, juror - Jarosław Wach, Burmistrz Siedliszcza
- Hieronim Zonik, juror -  prof. Józef Franciszek Fert, sekretarz jury - Waldemar Taurogiński

 


Laureat Jerzy Fryckowski

 

Wyróżnienie I Ewelina Kuśka

 

Wyróżnienie II Piotr Piątek

 

        

                                                                                                                                                    Duet wokalny: Magda Greber-Czyżewska
                                                                                                                                                        i Adrian Makar (Laureat VII edycji
                                                                                                                                                    programu telewizyjnego „Mam Talent”)

 

 Taniec do skrzypiącej płyty (antologia pokonkursowa)

 

                                                 

 

                                                 Nagrodzone utwory

IX edycja - 2015

 

Protokół jury

oceniającego autorskie zestawy wierszy nadesłane

do IX edycji Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego

im. Wacława Iwaniuka

Chełm – Siedliszcze 2015

 

            Komisja oceniająca w składzie:

            1. Jan Henryk Cichosz – poeta i publicysta - członek

            2. Marian Janusz Kawałko – dr nauk humanistycznych, poeta i krytyk literacki – członek

            3. Henryk Radej – polonista, literat, publicysta – przewodniczący komisji

            4. Waldemar Taurogiński – wydawca, red. nacz. Pisma Literacko-Artystycznego „Egeria”            - sekretarz konkursu

przyjęła do oceny 48 zestawów wierszy poetów polskich, które nadesłano na konkurs. Ocenie poddano wszystkie propozycje poetyckie, ponieważ wszystkie spełniały wymogi formalne regulaminu konkursu.

Do ścisłej czołówki autorów nominowanych do nagrody głównej zakwalifikowane zostały teksty autorów o następujących godłach i tytułach zestawów:

1. Godło: Ecolab – Kiedy byłem dziełem sztuki (Piotr Piątek – Kołobrzeg)

2. Godło: Radwan 38 – Lustro w dwudziestu odsłonach z epilogiem (Waldemar Michalski

     - Lublin)

3. Godło: Niebieski – zestaw bez tytułu (Marta Mazurkiewicz-Stefańczyk - Kraków)

4. Godło: Alabaster – OB – krew i woda (Łucja Dudzińska – Poznań)

5. Godło: Wiśniowy sad – Zapiski z wakacji (Adam Bolesław Wierzbicki – Dłużek koło

     Lubska)

6. Godło: Mnemosyne – zestaw bez tytułu (Beata Dziopa - Toruń)

7. Godło: Szwedzka prostata – Rogers Myśli Duchy (Kamil Kwieciński – Grójec).

Wymienione zestawy poddano ponownej ocenie artystycznej oraz kontekstowo-literackiej.

            Z zestawów nominowanych, po dyskusji, wybrano do nagrody 2 zestawy opatrzone godłami: Mnemosyne i Wiśniowy sad. Po ponownej analizie merytorycznej,

rozpatrzeniu szczegółowej argumentacji każdego z członków jury i wymianie ocen postanowiono do nagrody głównej w Ogólnopolskim Konkursie Poetyckim im. Wacława Iwaniuka

wybrać zestaw wierszy opatrzony godłem Wiśniowy sad pod tytułem Zapiski z wakacji. Po otwarciu koperty stwierdzono, że autorem tekstów nagrodzonych

jest Pan Adam Bolesław Wierzbicki zamieszkały w Dłużku, gmina Lubsko, powiat żarski, woj. lubuskie.

 

Autor otrzymuje nagrodę główną – a jest nią: medal pamiątkowy konkursu, druk nagrodzonego tomiku wierszy,

ufundowany przez Urząd Gminy w Siedliszczu, oraz 100 egzemplarzy autorskich.

            […] Wybrane wiersze laureata tegorocznej edycji konkursu oraz nominowanych autorów opublikowane zostaną w Piśmie Literacko-Artystycznym „Egeria”,

Czasopiśmie Artystycznym „Nestor” oraz dwumiesięczniku „Lublin. Kultura i Społeczeństwo”.

Jury stwierdziło, że poziom ponad połowy zestawów był wysoki, a tematyka wierszy zróżnicowana,

podobnie jak ich stylistyka oraz sposoby obrazowania rzeczywistości. Różne też były inspiracje, które przyświecały autorom wierszy. Język poetycki utworów był zróżnicowany i interesujący.

        W kontekście tych uwag należy odnieść się do wierszy Laureata.

            Zapiski z wakacji Adama B. Wierzbickiego to spójny stylistycznie poemat odmetaforyzowany, składający się z 18 wierszy wypełnionych w całości osobistą prozą poetycką.

To poetycki pamiętnik z dojrzewania dziecka PRL-u i bolesnych doświadczeń dorosłego mężczyzny, który urodził się „za późno”,

by wsiąść do pociągu historii z Sierpnia ’80 i „za wcześnie”, aby bezboleśnie ustawić się w życiu wobec zmian społeczno-politycznych 

w Polsce na przełomie wieków i nowego tysiąclecia. Bohater wierszy, wychowany „gdzieś 

na prowincji”, poznający świat poprzez swoją osobowość – jakże wrażliwą na przeżycia własne 

i osób najbliższych – obficie korzysta (według własnego kanonu wartości i własnych potrzeb) 

z doczesnych dóbr otaczającej go polskiej rzeczywistości kulturowej i świata natury. Podmiot liryczny próbuje wydobyć z nich uniwersalną esencję istnienia.

Jego „zapiski” – niekoniecznie wakacyjne w dosłownym rozumieniu – rozciągają się na osobliwie rozumiane wakacje całego dotychczasowego życia, gdzie jest miejsce na bunt, miłość i seks, na ucieczkę w nałóg 

i więzienną pokutę.

            […] Bohater Wierzbickiego potrafi „odpowiednie dać rzeczy słowo”, stosownie do opisu lub sytuacji lirycznej. Nie stroni od dosadnych,

męskich określeń. Przemawia językiem prostym i konkretnym, czasem ozdobionym literackim cytatem lub historyczną ironią „człowieka oczytanego”

(Ktoś pije, by zarobić mógł ktoś). Jego przekaz jest czytelny dla odbiorcy jako głos przedstawiciela tzw. „straconego pokolenia” czasu stanu wojennego

i ćwierćwiecza III RP          z kapitalizmem o nieludzkim obliczu, z niejednoznacznie rozumianą wolnością: Czuliśmy się naprawdę wolni, bo nikt nie nakazywał

/ co mamy robić, choć kraj dopiero budził się do / wolności po ponad czterdziestoletniej drzemce.

           

 

Podsumowując, żywimy nadzieję, że Patron konkursu, poeta i żołnierz, Wacław Iwaniuk utożsamiałby się z przesłaniem wielu wierszy Wierzbickiego, bowiem jako przymusowy emigrant z zapisem cenzorskim PRL-u często odnosił się w swoich utworach, pisanych 

w Kanadzie, do sytuacji w Ojczyźnie.         

Na tym protokół zakończono.                        

 W oryginale podpisy członków komisji 

                                                          

Siedliszcze, 28 listopada 2015 r.

 


 

img 9030

 

 

 

Lato 2000

Joasi

 

Owego pamiętnego lata, a było to ostatnie takie lato

w moim życiu, postanowiłem hodować sarenkę o

oczach w kolorze kwiatów niezapominajek. Do tej

pory na te zwierzątka zazwyczaj polowałem i

doszedłem w tym fachu niemal do perfekcji. To dla niej

postanowiłem w przyszłości założyć skórę kozła,

lub jelenia. Jednak moje plany zniweczyły agresywne,

systemowe psy, które obiecały swym panom rzucić

do ich nóg moje ścierwo. Młode wilki, którymi się

otoczyłem rozpierzchły się we wszystkie strony

na okrzyk Obława. Samotny i poraniony rozpocząłem

wieloletnią ucieczkę, wyrywając się z zastawianych

na mnie sideł, potrzasków i pułapek. Gryźliśmy się

i niepotrzebnie przelaliśmy sobie nawzajem litry krwi.

I tylko moja sarenka wysyłała do mnie wiadomości

podpisując je Zawsze Twoja. Jednak i ona nie dała

rady wytrzymać próby czasu i po siedmiu latach

związała się smyczą z przystojnym jamniczkiem

                                                                   24 VIII 2015

VIII edycja - 2014

Chełm, dnia 27 października 2014 r.

Protokół
z posiedzenia jury VIII edycji Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego
im. Wacława Iwaniuka

 

Jury w składzie:

  1. Marian Janusz Kawałko – przewodniczący
  2. Danuta Makaruk – członek
  3. Henryk Radej – członek
  4. Waldemar Taurogiński – sekretarz

na posiedzeniu w dniu 27 października 2014 r.  ustaliło, co następuje:

  1. Na konkurs wpłynęło ogółem 31 zestawów wierszy, z których 2 nie spełniały warunków ustalonych przez jego Organizatorów.
  2. Każdy z zestawów zawierał wymaganą minimalną liczbę wierszy (wahała się ona 
    w zakresie od 15 do 31 utworów).
  3. Ocenie poddano 29 zestawów wierszy opatrzonych godłami i zawierających dołączone zaklejone koperty z danymi personalnymi autorów.
  4. Do nagrody im. Wacłąwa Iwaniuka nominowano 8 zestawów opatrzonych następującymi godłami: Olduś 17, Hau-Hau, Noetony, Żar Ptak, Aspazja, Leszczyna, Kosma 84 i Bernikla.
  5. Z zestawów nominowanych po dyskusji wybrano do nagrody 2 zestawy opatrzone godłami: Aspazja Bernikla. Nad tymi zestawami, ponownie poddanymi analizie merytorycznej, przeprowadzono kolejną naradę, rozpatrując szczegółowo argumentacje każdego z członków Jury.
  6. Po wymianie ocen postanowiono do nagrody im. Wacława Iwaniuka nominować zestaw wierszy opatrzony godłem Bernikla i tytułem Cantadora.
  7. Po otwarciu koperty stwierdzono, że autorką wierszy nagrodzonych jest Pani Dorota Grzesiak.

Jury stwierdziło, że poziom przeważającej liczby zestawów był dość wysoki, 
a tematyka wierszy zróżnicowana, podobnie jak ich stylistyka oraz sposoby obrazowania rzeczywistości. Różne też były inspiracje, które przyświecały autorom wierszy. Język utworów był zróżnicowany i na ogół interesujący.

W kontekście tych uwag należy odnieść się do wierszy Laureatki.

Po pierwsze budzi uznanie stosowana metaforyka, często zaskakująca swą świeżością, niebanalnym obrazowaniem (Wydawało mi się, ze w tym śnie oślepłam,/ale ja tylko nie mogłam się z niego obudzić – z wiersza Panny nieroztropneOto widok:/ jest most ale nie ma rzeki, deszcz pada tylko po jednej stronie pociągu – z wiersza WidokówkaTwój dom będzie czerwony, tak mówisz,/jasny i mocny, zamieni się w śpiew, co kruszy mury i otula stopy – z wiersza Dwa domyWszystkie miasta,/ które w sobie nosisz,/ napisałam już dawno, wyryłam je rylcem/ na drewnianych tablicach – z wiersza Perły).

Po wtóre: w nagrodzonym zbiorze przewijają się dwa ważne motywy: motyw pieśni oraz wynikające z niego pośrednio, bądź bezpośrednio, osobiste doznania w kontakcie 
z innym, bliskim człowiekiem. Już sam tytuł zbioru nawiązuje do muzyki hiszpańskiej, 
a konkretnie do muzyki flamenco, definiowanej nierzadko jako inny styl odbierania               i opowiadania świata, styl, w którym ujawnia się całą gama nastrojów 
i emocji. Autentyczność flamenco artyści mogą osiągnąć poprzez poznanie tajemniczego Duende, czyli bosko-szatańskiego ducha, wyzwalającego emocje, euforię, mistyczne uniesienie. Pozwalają on na wyzbycie się zahamowań i prowadzące do katharsis, oczyszczenia duszy. Zbiór wierszy Cantadora zdaje się być takim oczyszczeniem.

Odrębny zupełnie jest kontekst między tytułami wierszy a ich treścią, zabarwionych dozą humoru, niekiedy lekkiej ironii, odkrywczej refleksji lub opatrzonych zaskakującą puentą. Wiersz Szklana królewna stanowi tego spostrzeżenia znakomity przykład.                   – Chciałbyś dotknąć szaleństwa ? – pyta swego interlokutora Autorka i odpowiada:                  – Oto jestem.

Podsumowując, członkowie Jury stwierdzają, że na mapie młodej polskiej literatury pojawił się talent poetycki, który należy z uwagą i pieczołowitością wspomagać w dalszym rozwoju. Nagroda im. Wacława Iwaniuka dla Pani Doroty Grzesiak jest tego rozwoju dobrym przykładem.

Jury:

  1. Marian Janusz Kawałko
  2. Danuta Makaruk
  3. Henryk Radej
  4. Waldemar Taurogiński

Na tym protokół zakończono.

VII-edycja-2013

Protokół jury
oceniającego autorskie zestawy wierszy nadesłane
do VII edycji Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego
im. Wacława Iwaniuka
Chełm – Siedliszcze 2013

 

Komisja oceniająca w składzie:
1. Marian Janusz Kawałko – poeta, dr historii – regionalista, publicysta - przewodniczący komisji
2. Henryk Radej – polonista, literat, publicysta
3. Leszek Tymiakin – dr hab. językoznawca
4. Waldemar Taurogiński – wydawca – sekretarz komisji
przyjęła do oceny 56 zestawów wierszy poetów polskich, które nadesłano na konkurs.
Ocenie poddano 53 zestawy, ponieważ 3 nie spełniały wymogów formalnych regulaminu konkursu (brak godła, nośnika elektronicznego lub koperty z danymi autora).
Do ścisłej czołówki autorów nominowanych do nagrody głównej zakwalifikowane zostały tekstów autorów o następujących godłach:
1. Godło: igła
2. Godło: RURKA PILOTA
3. Godło: Mgły
4. Godło: TARABAN
5. Godło: SARIEL
6. Godło: Green box
7. Godło: TERRESTRIS
8. Godło: Wrzos
9. Godło: Jazgarz
10. Godło: rabarbarowy trubadur

Wymienione zestawy poddano ponownej ocenie artystycznej oraz kontekstowo-literackiej.
Po wymianie opinii oraz not oceniających jury zdecydowało, że nagrodę główną – a jest nią: medal pamiątkowy konkursu, druk nagrodzonego tomiku poetyckiego ufundowany przez Urząd Gminy w Siedliszczu oraz 100 tzw. egzemplarzy autorskich otrzymuje:
autor zestawu ukrytego pod godłem „TARABAN” oraz tomiku poetyckiego „Chwile siwienia”
- Pan Jerzy Fryckowski z Dębicy Kaszubskiej.
Pozostali uczestnicy konkursu otrzymują pamiątkowe dyplomy i publikacje związane z Wacławem Iwaniukiem – patronem konkursu. Ponadto wybrane wiersze niektórych autorów opublikowane zostaną w Piśmie Literacko-Artystycznym „Egeria”.

Uzasadnienie:
Świat przedstawiony wierszy J. Fryckowskiego, ujętych w zestawie „Chwile siwienia” jest konkretny i rozpoznawalny, wręcz do wskazania na mapie (dworzec w Chojnicach, Katowice, Kraków, wiadukt w Poznaniu, Licheń). Wszystko uporządkowane, skończone, bliskie odbiorcy i z
gracją podane. Ale to tylko poetyckie chwyty autora, którego język filtruje rzeczywistość poprzez literackie sito i melodię fraz, a tradycyjny sposób wierszowania przemieszany z nowoczesnym sprawiają, że poezja ta jest czytelna i trafia do wrażliwości czytelnika. Odejścia osób bliskich, brak porozumienia z nimi, starzec pod mostem, obraz matki przed kremacją, to tylko niektóre części realnego świata. Poeta patrzy na nie przez filtr doświadczeń młodości i wieku dojrzałego, próbując wydobyć z nich uniwersalną esencję istnienia. Jest jednak bezradny wobec zaborczych i bezlitosnych mechanizmów egzystencji oraz eschatologicznych rozstrzygnięć losu. Niekiedy dochodzi do głosu publicystyczna dociekliwość autora, która każe zatrzymać się nad małymi i wielkimi zdarzeniami, czyniąc skrót od spraw osobistych do historii ojczyźnianej i tragedii Jedwabnego.
Poezja J. Fryckowskiego nie stawia sobie żadnych ograniczeń, pochyla się nad zamordowanym księdzem i nad gruźlikiem, nad katem i nad aniołem z połamanymi skrzydłami, nad sobą jako podmiotem lirycznym i jego odbiciem w odłamkach krzywych luster codzienności. Potrafi też dać upust ironii, która przemienia trudny realizm w poetycką lekkość bytu, puentując poetyckie dywagacje celną myślą.
Zarówno styl i język, jak i sposób budowania poetyckiej przestrzeni, a zwłaszcza mistrzostwo puentowania sprawiają, że wiersze zawarte w zestawie „Chwile siwienia” wyróżniają się artystycznym sposobem ujęcia głębi wniosków, wynikających z obserwacji życia, uwzględniającego jego rozmaite odcienie. Stąd zaproponowany tytuł refleksyjnie odnosi czas ich formułowania do wieku siwienia skroni, obarczonego ciężarem minionych lat i doświadczeń.

Strona 1 z 3

 ZAPRASZAMY DO TAWY, ul. Lwowska 51/3A